Stałam właśnie za barem, gdy kolejno wchodzili do sali wszyscy zawodnicy. Zwykle każdy witał mnie radosnym „dobry wieczór” oraz uśmiechem. WTEM. W oczach jednego z zawodników, ujrzałam coś magicznego. Jego uśmiech i spojrzenie, mówiły mi, że nie tylko ja to ujrzałam.

Zaraz po historii obiektu, szef rzucił standardowe hasło: Nasza Karolinka szuka Męża! Kiedy próbowałam ogarnąć chaos między stolikami, poczułam, że ktoś chwyta mnie za rękę i mówi, że jeśli to prawda to On jest chętny. Tak, to był właśnie On – facet z magicznym czymś, co sprawiło, że serce zaczęło mocniej walić. Zarumieniłam się tylko, a później w sumie zapomniałam o temacie…

Później były szamańskie tańce oraz próba odczarowania złej passy. Żeby nasi piłkarze już nie remisowali, ale wygrywali mecze. Wszystko to, było w sumie zabawne, ale kobieta, która czary odprawiała, naprawdę w nie wierzy, więc wszyscy dzielnie zachowywali powagę…

Po zakończeniu imprezy, gdy poszłam pilnować, żeby na teren obiektu nie wtargnął jakiś nieproszony gość, syn mojego szefa zażartował, że On się na chwilę odwróci, żebym mogła pożegnać się z TYM MĘŻCZYZNĄ. Chciałam tylko grzecznie powiedzieć „dobranoc”, gdy On się zatrzymał, chwycił mnie za ręce i obiecał, że tutaj wróci, nie dla szamanki, ale dla mnie. Znowu się zarumieniłam i zapomniałam o temacie.

Szamańskie czary zadziałały. Nasza drużyna przestała remisować. Przegrała za to, dwa kolejne mecze.

Kilka tygodni po tym incydencie, nawiedził nas w pracy, pewien stały bywalec – gość z Niemiec, który w interesach przyjeżdża do Świnoujścia. Niemiec w wieku 50+, próbuje mówić po polsku i powtarza do znudzenia: Karolina szuka męża tak? Ja szukać żona! Szczerze mówiąc, mam traumę po każdej Jego wizycie i zwykle chowam się po kątach, jeśli to tylko możliwe. Ostatnio postanowił dodatkowo mnie obślinić i robił mi zdjęcia, co mocno mnie wkurzyło. Gdy ów Pan już się pożegnał, do sali wpadł mój kolega, machając rękoma, wykrzykiwał, że natychmiast mam iść na zewnątrz, że tamten gość już sobie poszedł, ale nie ma czasu na tłumaczenie i po prostu mam wyjść bo KTOŚ DO MNIE PRZYSZEDŁ. Oczywiście nie ruszyłam się na krok. Byłam przekonana, że znowu chcą mnie w coś wrobić, więc dalej zajmowałam się swoją robotą, gdy w drzwiach ujrzałam JEGO.

Wrócił, tak jak obiecał. Szukał mnie dzień wcześniej, ale było już zamknięte. Nie wierzyłam w to, co widzę, ale próbując hamować emocje, zrobiłam kawę i zaczęliśmy rozmawiać. Wymieniliśmy numery telefonów i wstępnie umówiliśmy się na wieczór. Tego dnia, nasza drużyna nareszcie wygrała mecz. Od tamtej pory, spotykamy się praktycznie codziennie, a chłopcy wygrali kolejny mecz i nie grozi im już spadek.

Ciąg dalszy nastąpi…

Młoda dzielnie zniosła kontrolę weterynaryjną i polubiła hamak, który zamontowałam Jej w klatce. Mizdrzyła się do każdego, kto tylko do Niej zagadał, chociaż była wyraźnie oszołomiona tym, co się dookoła dzieje. Pierwszego dnia, trafiliśmy do beznadziejnego sędziego, który w czasie oceny nie powiedział ani jednego słowa. Kotka grzecznie położyła się na stoliku i tuliła się do ręki, która wypisywała kartę oceny. W porównaniu do Best In Variety, startowały z Nią dwa inne koty Lars Karodok*PL oraz Migotka Dwa Susy*PL. Pomijając to, że sędzia nie odróżniał kotki od kocura, w porównaniu powiedział, że wybiera Migotkę, gdyż ma ładniejszą głowę. Nie byłam zaskoczona wynikiem, gdyż jest to absolutnie fajna kotka, która zasługiwała na tytuł BIV bez dwóch zdań (tego samego dnia otrzymała również tytuł Best Opposite Sex).